” نیایش... “

بار الهی

مهربانیت همانند امواج دریا پی در پی، ساحل وجودم را در بر میگیرد...

و به دستِ قدرت تو، تمام تیرهای بلا شکسته میشود...

تو هر زمان با من و در کنار من بوده ایی

و من در "گهواره ی" محبتت چه آسوده آرام گرفته ام...

پس ای "خدای" مهربانم...

به ذکر نام زیبایت و مربوط به نیایش حرف لحظه هایت،

وجود زمینیَم را ملکوتی گردان...

تا آنچه تو میخواهی باشم

و از آنچه من هستم "رها" شوم، که تو...

بی نیاز و من "غرق" نیازم.