“ چند سال بعد.... “

چند سال بعد ،

خیلی بعد ،

همه ی درگیری ها و

مشغله های به هم رسیدنمان

تمام شده ..

همه ی این سختی ها و

بالا و پایین شدن های این مسیر ناهموار ..

آسان نیست به هم رسیدن

دو عاشق ..

قرار هم نبوده آسان باشد ؛

هووم ؟

از همان روز اول که قول دادیم

تا ابد بمانیم

فکر اینجایش را هم کرده بودیم ..

فکر خسته شدن ها اما کم نیاوردن ها ..

فکر گریه ها و بغض ها اما نبریدن ها ..

فکر افتادن و بلند شدن ها ..

ادامه دادن ها ..

چند سال بعد ،

خیلی بعد ،

وسط خندیدن مان به یک فیلم کمدی ،

وسط خرد کردن

گوجه برای سالاد

در حالیکه به آن ناخنک میزنی ،

وسط انتخاب رنگ کاموای شالگردنی که قرار است برایت ببافم ،

وسط اتو کردن پیراهن مردانه ات

یا شنیدن صدای دلنشینت که زده ای زیر آواز ؛

نمیدانم چه وقت و کجا

ولی مطمئنم

یکی از همان لحظه ها که مشغول زندگی روزمره ی دونفره ی هیجان انگیزمان هستیم

و همه ی روزهای سخت را پشت سر گذاشته ایم ،

ناگهان ساکت میشویم

و هر دوی مان به یک چیز فکر میکنیم

" پای دل در میان اگر باشد ...